Lista aktualności Lista aktualności

PSZCZOŁY MIODNE W LESIE

Wraz z nadejściem wiosny z zimowego odrętwienia pszczoły miodne budzą się do życia po kilku miesiącach spędzonych w ulu. Pszczoła miodna (Apis mellifera) jest gatunkiem udomowionym, który obecnie częściej możemy spotkać w przydomowym ulu niż w dziupli drzewa.

Hodowla pszczół miodnych w lesie to trudna praca, wymagająca poświęcenia dużej ilości czasu i uwagi. Zdarza się, że w nocy przychodzą dziki i wywracają ule. Jeszcze większym szkodnikiem jest kuna leśna, która zimą w poszukiwaniu pokarmu potrafi zniszczyć całe gniazdo pszczół. Szkody wyrządzają też bezmyślni ludzie. Pamiętajmy, gdy zauważymy w lesie ule – nie zbliżajmy się i nie denerwujmy pszczół.

Pszczoły pełnią wiele pożytecznych funkcji. Zapylają wiele gatunków roślin leśnych, a także gatunków istotnych dla rolnictwa, dzięki czemu zwiększają plony, wpływają na różnorodność flory i fauny, zwiększają bazę pokarmową wielu gatunków zwierząt, w szczególności ptaków. Pierwszymi miododajnymi roślinami leśnymi są wierzby, które czasem kwitną już na przełomie marca i  kwietnia. W maju pszczoły zbierają pokarm m. in. z malin i kruszyny, na przełomie czerwca i lipca z lip. Pszczoły zbierają również spadź, czyli gęstą, słodką ciecz pojawiającą się w lecie na liściach drzew, stanowiącą wydalinę głownie mszyc i czerwców oraz sok komórkowy pochodzący z nakłutych przez te owady miejsc na liściach. W ten sposób powstaje miód spadziowy. Jednym z ostatnich gatunków z którego pszczoły zbierają leśny pyłek jest wrzos. W sytuacji, gdy nektar i pyłek pochodzą z roślin różnych gatunków, powstaje tak zwany miód wielokwiatowy.

Pszczoły miodne to zwierzęta tworzące własne społeczeństwa. Na czele pszczelej rodziny stoi królowa – matka. W ulu zajmuje się nią orszak robotnic, które nieustannie dostarczają jej pożywienia. Składa ona od 1500 do 3000 jaj dziennie, każde do osobnej komórki. Z niezapłodnionych jaj wylęgają się trutnie, czyli samce. Ich jedyną funkcją jest unasiennienie królowej. Z zapłodnionych jaj wylęgają się robotnice. Po upływie około 3 tygodni od złożenia jaj pojawiają się młode pszczoły. Robotnice żyją około 38 dni latem i 6 miesięcy zimą. W ciągu pierwszych dni nie opuszczają one gniazda spełniając różne proste zadania. Czyszczą komórki w plastrach, karmią i opiekują się larwami, robią zapasy z przyniesionego przez starsze pszczoły pyłku, budują nowe komórki. Pod koniec swojego życia robotnice zaczynają  wylatywać z ula po pokarm. Oblatując okoliczne kwiaty, zbierają nektar i pyłek. Do obowiązków najstarszych pszczół należy również pilnowanie wejścia do gniazda. Każdy intruz narażony jest na porcję jadu z żądła. Po ukłuciu innego owada pszczoły są w stanie wyciągnąć żądło, lecz w przypadku ludzi, żądło pozostaje w skórze i pszczoła ginie.

CIEKAWOSTKI

  • Pszczoła ma 3 pary odnóży, z których na pierwszej parze licząc od głowy, nazywanej też ramiączkami, ma pędzelki albo grzebienie, którymi sczesuje pyłek kwiatowy z owłosionego tułowia, zebrany na kwiatach – podczas przepychania się do dna kielicha kwiatowego po nektar. Środkową parą nóżek zbiera pyłek z pędzelków i układa go w „koszyczkach” tylnej pary nóżek, tworząc grudki pyłku – zwane „obnóżem”.
  • Pszczoła w locie uderza skrzydłami ponad 20 000 razy na minutę, tj. 350-435 razy/sek.
  • Pszczoła wracając do ula z nektarem i obnóżem pyłku dźwiga ciężar równy połowie swojej wagi.
  • Dla wyprodukowania 1 kg miodu pszczoła musi zebrać ok. 3 kg nektaru. Jeżeli odległość od pożytku wynosi 800 m to pszczoły muszą pokonać odległość ok. 40 000 km, czyli jeden raz okrążyć kulę ziemską, aby wyprodukować 1 kg miodu.
  • Wśród substancji chemicznych odpowiedzialnych za antybiotyczne działanie miodu na organizm człowieka – jest inhibina.